Stan zagrożeń w internecie znajduje się obecnie na poziomie standardowym. Nie występują duże epidemie a eksperci z Kaspersky Lab nie zanotowali żadnych poważnych incydentów związanych z bezpieczeństwem. Poziom zagrożenia: 1

Wczesne lata 80

Tagi:

Wraz ze wzrostem popularności komputerów coraz więcej osób zaczynało pisać własne programy. Dzięki postępowi w dziedzinie telekomunikacji powstały kanały łatwej wymiany programów poprzez serwery z otwartym dostępem, takie jak BBS - Bulletin Broad System. Z czasem uniwersyteckie serwery BBS rozwinęły się w globalną bazę danych i dostępne były we wszystkich rozwiniętych krajach. Masowo pojawiły się pierwsze trojany: programy, które nie były zdolne do samoczynnego powielania się lub rozprzestrzeniania, ale uszkadzały systemy, po tym jak zostały ściągnięte i zainstalowane.

1981

Rozpowszechnienie komputerów Apple II przesądziło o ich losie i stały się głównym celem twórców wirusów. Nie dziwi więc fakt, że pierwsza w historii epidemia wirusów na dużą skalę uderzyła w platformę Apple II.

Elk Cloner rozprzestrzeniał się infekując przechowywany na dyskietkach system operacyjny komputera Apple II. Wraz z uruchomieniem komputera z zainfekowanej dyskietki automatycznie uruchamiała się kopia wirusa. Wirus nie wpływał zazwyczaj na działanie komputera, monitorował jedynie dostęp do dysku. Po umieszczeniu w napędzie niezainfekowanej dyskietki wirus infekował ją, rozprzestrzeniając się w ten sposób z dyskietki na dyskietkę.

Wirus Elk Cloner infekował sektor startowy komputerów Apple II. Systemy operacyjne przechowywane były wówczas na dyskietkach: w rezultacie infekowane były dyskietki, a uruchomienie wirusów następowało przy każdorazowym ładowaniu systemu. Użytkownicy byli zdezorientowani efektami ubocznymi i często poprzez wymienianie się dyskietkami z przyjaciółmi przyczyniali się do zainfekowania ich komputerów. Sytuację pogarszał fakt, że większość ludzi nie miała pojęcia czym były wirusy, nie mówiąc już o sposobach ich rozprzestrzeniania.

Dodatkowa funkcja wirusa Elk Cloner obejmowała obracające się obrazki, migający tekst oraz żarty o następującej treści:

ELK CLONER:
THE PROGRAM WITH A PERSONALITY
IT WILL GET ON ALL YOUR DISKS
IT WILL INFILTRATE YOUR CHIPS
YES, IT'S CLONER
IT WILL STICK TO YOU LIKE GLUE
IT WILL MODIFY RAM, TOO
SEND IN THE CLONER!

1983

Len Adleman jako pierwszy użył terminu 'wirus' w odniesieniu do samoczynnie powielających się programów komputerowych. 10 listopada 1983 roku, podczas seminarium poświęconego bezpieczeństwu komputerowemu na Lehigh Unversity, ten ojciec współczesnej wirusologii komputerowej przedstawił przypominający wirusa program atakujący system VAX11/750. Program potrafił instalować się do innych obiektów systemu. Rok później, na siódmej corocznej konferencji z zakresu bezpieczeństwa informatycznego, Len Eidelmen zdefiniował pojęcie 'wirus komputerowy' jako program zdolny do infekowania innych programów poprzez ich modyfikację umożliwiającą zainstalowanie własnych kopii tego programu. Mimo, iż Len Adleman jest uznawany za twórcę terminu 'wirus komputerowy', został on spopularyzowany rok później przez Freda Cohena.

1986

Wykryto pierwszą globalną epidemię wirusów na komputerach IBM. Wirus Brain, który infekował sektor startowy, zdołał praktycznie w ciągu miesięcy rozprzestrzenić się na całym świecie. Niemal całkowita ignorancja społeczności informatycznej w kwestiach ochrony antywirusowej przyczyniła się do odniesienia przez tego wirusa sukcesu. Liczne publikacje, jakie pojawiły się na ten temat w dziedzinie science-fiction, zamiast informować o zabezpieczeniach, zaostrzyły tylko wywołaną panikę.

Wirusa Brain napisał 19-letni pakistański programista Basit Farooq Alvi oraz jego brat Amjad. Wirus zawierał ciąg tekstowy z ich imionami, adresami i numerami telefonów. Autorzy wirusów, pracujący w dziale sprzedaży firmy zajmującej się oprogramowaniem komputerowym, chcieli rzekomo zmierzyć poziom piractwa w kraju. Działanie wirusa ograniczyło się do zainfekowania sektora startowego dysku i zmiany nazwy dysku na '© Brain'; wirus posiadał dodatkową funkcję i nie niszczył danych. Niestety bracia stracili kontrolę nad 'eksperymentem' i Brain rozprzestrzenił się po całym świecie.

Ciekawostką jest fakt, że Brain był również pierwszym 'ukrywającym się wirusem'. Po wykryciu próby odczytania zainfekowanego sektora wirus wyświetlał oryginalne, niezainfekowane dane.

Tego samego roku niemiecki programista Ralf Burger wynalazł pierwsze programy, które potrafiły kopiować się poprzez dodanie swojego kodu do wykonywalnych plików DOS o formacie COM. W grudniu 1986 roku na forum podziemia komputerowego Chaos Computer Club w Hamburgu Burger przedstawił roboczy model programu o nazwie Virdem. Chociaż większość hakerów biorcych udział w konferencji specjalizowało się w atakach na systemy VAX/VMS, pomysł Burgera zainteresował ich.